مهاجـرت شـاعران ایرانـی بـه هنـد در دوره صفـوی ایـن امـکان را پدیـد آورد تـا آداب و رسـوم اجتماعـی دو کشـور در منابعـی بیطـرف در قالـب دیـوان اشـعار بـه تصویـر کشـیده شـود. شـاعران ایرانـی مهاجـر بـه هنـد، از مشـاهده روزانـه خـود در هنـد تصاویـر ادبـی در اشـعار خود ایجـاد کردهانـد کـه هـم انعکاسدهنـده رسـوم اجتماعـی بـوده و هـم محقـق میتوانـد بـا قـرار دادن آنهـا در کنـار توصیفاتـی کـه از رسـوم اجتماعـی در ایـران در اشـعار آمـده بـه تمایـزات و شـباهتهای فرهنگـی دو جامعـه پـی ببـرد. ازایـنرو ایـن پژوهـش در تـاش پاسـخگویی بـه ایـن پرسـش اسـت کـه کـدام رسـوم اجتماعـی ایـن دو کشـور در دیـوان اشـعار منعکـس شـده اسـت؟ ایـن بررسـی میـزان آ گاهـی اجتماعـی شـاعران از جامعـه ایـران و هنـد را آشـکار میکنـد. بـا بررسـی دیـوان شـاعران ایرانـی مهاجـرت کـرده بـه هنـد میتـوان اسـتنباط نمـود کــه آنهــا در مــورد هنــد بیشــتر رســوم اجتماعــی ســنتی و فرامذهبــی و در مــورد ایــران بیشــتر رسـوم سـنتی و مذهبـی را انعـکاس دادهانـد. ایـن پژوهـش بـا تکیـه بـر روش توصیی-تحلیلـی و اسـتناد بـه کتـب ادبـی صـورت پذیرفتـه اسـت.